Τετάρτη, 22 Απριλίου 2015

Η ξεχασμένη(;) θεωρία των δυο άκρων

Tη λεγόμενη θεωρία των δύο άκρων τη θυμάστε; Κάποτε, δεν πάει πολύς καιρός από τότε, η οργισμένη καταδίκη κάθε απλού υπαινιγμού έστω στην αντίληψη που θέλει τα άκρα του πολιτικού φάσματος να μοιάζουν επικίνδυνα μεταξύ τους ήταν υποχρέωση κάθε πολιτικού του ΣΥΡΙΖΑ. Η απόρριψή της χωρίς δεύτερη κουβέντα ήταν, στον χώρο της ριζοσπαστικής Αριστεράς, η ορθόδοξη στάση. Ηταν, όμως, και κάτι ακόμη· ήταν η έμμεση και άρρητη παραδοχή εκ μέρους των αρνητών της συγκεκριμένης αντίληψης ότι η παραβίαση των δημοκρατικών κανόνων, ακόμη και αυτή η βία, χωριζόταν σε δύο κατηγορίες: τη δική τους, που είναι κακή· και τη δική μας, που είναι καλή.

Αφότου αποκτήσαμε Κυβέρνηση Κοινωνικής Σωτηρίας (sic), κάθε αναφορά στην περί ης ο λόγος «θεωρία» ή την άρνησή της ξαφνικά έπαψε. Οχι επειδή δεν έλειψαν οι αφορμές, αλλ’ επειδή η ισχύς της διαπίστωσης ότι τα άκρα μοιάζουν απεδείχθη με τον σχηματισμό της κυβέρνησης. Η ευκολία με την οποία η ριζοσπαστική Αριστερά προχώρησε σε κυβερνητική συνεργασία με τους Ανεξάρτητους Ελληνες προκάλεσε τέτοια έκπληξη, ώστε να περιττεύουν αναφορές σε θεωρίες επιβεβαιωμένες από τα ίδια τα γεγονότα.

Εξάλλου, η περιβόητη θεωρία δεν αναφερόταν ποτέ σε πλήρη ταύτιση των δύο άκρων, αλλά σε αλληλοεπικάλυψη, ιδίως στο θέμα των μέσων που χρησιμοποιούν για την προώθηση της πολιτικής τους. Αυτό, δε, το είχαμε δει από την αρχή της κρίσης στην πλατεία Συντάγματος, όταν αριστεροί και δεξιοί «αγανακτισμένοι» συνυπήρχαν αρμονικά χάρη του κοινού σκοπού: να καεί, να καεί κ.λπ. Η κυβερνητική συνεργασία ήταν λοιπόν το επιστέγασμα μιας διαδικασίας που εξελισσόταν καιρό. Ηταν το φιλί με το οποίο ολοκληρώθηκε το φλερτ―αν δεν σας αηδιάζει η εικόνα...

Προφανές είναι, επίσης, ότι η προσέγγιση της ριζοσπαστικής Αριστεράς με το είδος της Δεξιάς που αντιπροσωπεύουν οι Ανεξάρτητοι Ελληνες είναι αμοιβαία. Δεν μπορεί να μην προσέξατε (κι αν το προσέξατε δεν μπορεί να μην σας συγκίνησε...) ότι στη φωτογραφική τροπολογία για την απελευθέρωση του τρομοκράτη Σάββα Ξηρού δεν υπήρξε αντίδραση από τους Ανεξάρτητους Ελληνες, παρότι ο πρόεδρός τους διέπρεψε στο παρελθόν ως διώκτης και επίδοξος τιμωρός της «17 Νοέμβρη». Υπήρξε, αντιθέτως, απέραντη κατανόηση από πλευράς τους, η οποία ίσως προϋποθέτει κάποια βαθύτερη ομοιότητα.

Από το περασμένο Σαββατοκύριακο, πάντως, έχουμε για πρώτη φορά μια έμμεση παραδοχή, από επίσημα χείλη, ότι η θεωρία των δύο άκρων ισχύει. Την έκανε από τη Νέα Υόρκη η Ρένα Δούρου―η οποία είχε σκοπίμως αποσυρθεί από το προσκήνιο αφότου η χώρα απέκτησε Κυβέρνηση Κοινωνικής Σωτηρίας. Μιλώντας σε πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, όπου βρέθηκε για τα ομογενειακά πανηγύρια της 25ης Μαρτίου, προειδοποίησε: «Αν αποτύχουμε, θα ενισχυθεί η Χρυσή Αυγή». Είναι, λοιπόν, τόσο σημαντικά τα κοινά στοιχεία του ΣΥΡΙΖΑ με τη Χρυσή Αυγή, ώστε οι ψηφοφόροι να μετακινηθούν με ευκολία από τους μεν στους δε; Εγώ το φανταζόμουν. Δεν περίμενα όμως ποτέ να το πει η Ρένα Δούρου. Μάλλον η Αμερική την ξεμυάλισε. Δεν είναι η πρώτη που το παθαίνει, συμβαίνει σε όλους τους αριστερούς.

Στέφανος Κασιμάτης, Καθημερινή

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Δεν γίνονται δεκτά υβριστικά μηνύματα

Συνολικές προβολές σελίδας